poniedziałek, 14 września 2015

Mary Westmacott (Agatha Christie) 'Niedokończony portret'

1934 „Niedokończony portret" (Unfinished Portrait)

 1977 „Autobiografia” (An Autobiography)

Okładka książki Niedokończony portret Książkę przeczytałam z okazji 150-tych urodzin Mojej Ulubionej Autorki.
Kryminały przeczytałam dwa lata temu, zostało mi więc wybrać coś z 6 książek pod pseudonimem Mary Westmacott. Zaciekawiła mnie ta książka, bo chciałam się przekonać jak pani Christie poradziła sobie s tematyką depresji, załamania nerwowego i problemów psychicznych.
Książka jest relacją z rozmowy narratora, malarza portrecisty z niedoszłą samobójczynią, nazwaną przez niego Celią o jej życiu.
Jest to życie w epoce wiktoriańskiej. Nie trudno zauważyć liczne podobieństwa do 'Autobiografii': dom rodzinny, śmierć ojca, podróż do Francji itd itp. Ale zabarwienie jest inne. Według mnie, pani Agatha nie portretowała siebie, ale stworzyła postać fikcyjną. W 'Autobiografii' miałam wrażenie, że mała Agatha jest dziewczynką szczęśliwą. Ta miała problemy z relacjami z rodzicami o tak dalej. Całkiem możliwe, że opartą na własnych przeżyciach, gdyż jak fani Christie wiedzą, po odejściu męża miała ona tydzień wyrwany z życiorysu.

Za typowość powieści i pewną przewidywalność nie można by dąć więcej niż 4 gwiazdki. Ja dałam 6, bo Agacie Christie udało się wyjść poza typowość. Już w połowie powieści miałam wrażenie, że autorka dotknęła prawdziwych problemów:
-nieczułego męża
-problemu z reakcją matka-córka
-problemu z nierozumieniem swojego dziecka
-kwestii podniesienia się z postawy samobójczej wobec życia.

Suma sumarum, książka naprawdę wzrusza, choć nie ma tego mistrzostwa co jej kryminały.

 6 gwiazdek






Książkę zakwalifikowałam również do wyzwania Sylwii P. 
Sylwia wyzywa
Hasło na wrzesień: czas wyjść z domu

1 komentarz:

Dziękuję za komentarze. Będę usuwać komentarze rasistowskie i wulgarne.
Czytam wszystkie wasze opinie.
Proszę też anonimowych piszących o podpisanie się jakoś.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...