sobota, 10 października 2015

Ewa Stachniak 'Katarzyna Wielka. Gra o władzę' - intrygi, miłość, poniżenie i zemsta.


Okładka książki Katarzyna Wielka. Gra o władzęRecenzję dedykuję mojemu dziadkowi, który uwielbiał biografie tej postaci, uwielbiał Tołstoja, ale nie dożył tej książki. Szkoda.

Jeśli ktoś sądzi, że historia jest nudna, to jeszcze nie czytał książki Ewy Stachniak o Katarzynie Wielkiej. O tej postaci każdy mniej więcej rozgarnięty Polak powinien poczytać, bo to ona wykopała grób dla Polski.

Książka została wydana w Polsce w roku 2012 przez wydawnictwo Znak Literanova w tłumaczeniu Ewy Rajewskiej. Tytuł oryginalny to 'The Winter Palace'.

Znalezione obrazy dla zapytania Ewa Stachniak
Ewa Stachniak
Jest to wspaniała, soczysta, pełna namiętności i intryg powieść pisana z punktu widzenia dwórki na dworze carycy Elżbiety. Dziewczyna jest Polką, córką polskiego introligatora, który jedzie do Petersburga, by tam dorobić się oprawiając książki Piotra Wielkiego. Czy się dorobi? W każdym razie miał nadzieje, a dwór go oszałamiał. Te nadzieje miała też jego córka. Warwara, po polsku Barbara. Dziewczyna sprytem, bezwzględnością i uległością pnie się po szczeblach kariery i z tego punktu obserwuje przyjazd młodziutkiej Zofii, jej pobyt na dworze, staje się świadkiem jej cierpień, upokorzeń i w końcu zostania carycą Katarzyną.

Książka to dzieje życia kobiet: Elżbiety, Katarzyny i Warwary. Można zastanowić się czytając gdzie jest lepiej, czy na tronie, czy za kulisami? Ich wybory życiowe nie były dyktowane wolnym wyborem, ale siłą przetrwania, pragnieniem władzy i zemsty. Warwara miała swoją szansę na miłość i spokojne życie u boku męża. Czy skorzystała? Czy nie żałowała?

W książce pojawiają się książki, w tym Tacyt. Literatura, która może zmienić bieg historii, szczególnie naszej, polskiej.

Catherine II by F.Rokotov after Roslin (1780s, Hermitage) 2.jpg
Catherine II by F.Rokotov after Roslin (1780s, Hermitage)
Postać Katarzyny pokazana jest ciekawie, misternie, z punktu widzenia dwórki zapatrzonej w nią jak w obraz. Czytelnik może sam zdecydować, czy chce jej współczuć, czy się bać, czy pogardzać. Autorka nie komentuje. Pozostawia głos bohaterom. To najlepsza fabularyzowana biografia jaką czytałam. A czytałam łzawą biografię Signioriniego. Tutaj dzieje się tyle, że czytelnik jest ciągle zaciekawiony, ale na tyle dyskretnie, że autorka nie narzuca nam swojej interpretacji. Widzimy, czytamy i sami wyciągamy wnioski.

Dwór Cara i Rosja, przedstawione w książce, są godne swojego głównego pisarza Dostojewskiego. To czyste szaleństwo, ubrane w lśniące szaty dla jednych, a w łachmany dla drugich. Gdy zmienia się król 'Car i Boh', jak mawiano kiedyś w moich stronach, to co było wyjątkowymi kreacjami, jest rozkradane i wyprzedawane przez gawiedź, a garderoby zapełniane kolejnymi bezcennymi strojami. Umarł król, niech żyje król.
Nie można przetrwać w Rosji carskiej nie stosując się do tych zasad. Tam nie ma miejsca na sentymenty. Jest miejsce na kochanków, na doraźnie korzyści, ale nie na miłość, ani tę macierzyńską, ani przyjacielską, ani żadną inną.
I chyba prędko to zrozumiała młodziutka Zofia Anhalt-Zerbst, przywieziona jako czternastolatka na dwór Elżbiety do poślubienia ekscentrycznemu Piotrowi. Twarda kobieta, która w sytuacjach, które przerosłyby większość z nas kobiet, przetrwała, zachowała swój kark, aż w końcu została imperatorową.
Ale czy coś takiego jak kobieca przyjaźń przerwa?

Wspaniała powieść.
8 gwiazdek

Za udostępnienie mi książki do przeczytania  dziękuję:

Wydawnictwo Znak Literanova


7 komentarzy:

  1. Nie jestem wielką fanką książek historycznych, ale może to głównie przez to, że mało książek historycznych w swoim życiu przeczytałam... Postać Katarzyna jest be zwątpienia postacią ważną, a ta książka zapowiada się bardzo dobrze, więc nie pozostaje mi ni innego jak tylko tytuł zapamiętać i przy okazji zakupić i zapoznać się z tą pozycją :)

    PS. Mam nadzieję, że się nie pogniewasz za ten mały spam, ale zapraszam do udziału w konkursie u mnie na blogu w którym można wygrać książkę "Pocałunki piasku": http://ksiazki-inna-rzeczywistosc.blogspot.com/2015/10/395-konkurs.html .

    OdpowiedzUsuń
  2. Dziękuję. Nie pogniewam się. Zawsze zaglądam do osób, które zaglądają do mnie :)
    Książkę polecam! Nawet namawiam do przeczytania swoją mamę. A to już coś!

    OdpowiedzUsuń
  3. Niedawno czytałam. I mam mieszane uczucia, bo prawie żadnej postaci nie polubiłam, a jednak wolę mieć jakieś pozytywne odczucia nt. bohaterów.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też nie polubiłam bohaterów, w tym Warwarę. Denerwowały mnie jej wybory życiowe. No, Katarzynę to w ogóle. Ale pomimo tego, chciałam czytać książkę dalej i wciągnęłam się w to bez reszty.

      Usuń
  4. Raz miałam książkę u siebie, ale niestety tak się złożyło, że jej koniec końców nie przeczytałam :/ Ale chciałabym to zmienić :D

    OdpowiedzUsuń
  5. Powiem Ci, że zauroczyła mnie ta książka. Jest prawdziwa, jeśli chodzi o tło historyczne, ale też czyta się ją z dużą ekscytacją i napięciem.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z ogromną ekscytacją! Już dawno nie czytałam tak intrygującej powieści.

      Usuń

Dziękuję za komentarze. Będę usuwać komentarze rasistowskie i wulgarne.
Czytam wszystkie wasze opinie.
Proszę też anonimowych piszących o podpisanie się jakoś.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...