środa, 10 lutego 2016

Przemysław Żuchowski 'Droga do domu. O prawdziwym skarbie Karkonoszy i Gór Izerskich' - wilki, góry i poszukiwanie skarbu oraz samego siebie.

 Książka przywędrowała do mnie jako nagroda na blogu jesienią. Z dedykacją autora. Ale nie miałam kiedy czytać, więc dopiero teraz. W dodatku pani Joanna M.Chmielewska w swojej książce o Szklarskiej Porębie 'Pod Wędrownym Aniołem' wspomina o tej książce. No to musiałam znaleźć czas! Wydało ją wydawnictwo Ad Rem w 2015 roku. Jest to drugie wydanie. 

Przemysław Żuchowski
Autor

O autorze wiemy, że  jest 'tropicielem tajemnic i sekretnych znaków walońskich'

Przemysław Żuchowski urodził się w Lesznie Wlkp., gdzie stale mieszka. Uzyskał wyższe wykształcenie pielęgniarskie i pracuje w ratownictwie medycznym. Pasją Pana Przemysława są wędrówki po górach i jaskiniach, ze szczególnym upodobaniem Karkonoszy i Gór Izerskich.
Kocha przyrodę, którą w wolnych chwilach uwiecznia na fotografiach
(piszę na podstawie profilu autora na portalu lubimyczytać).

Książka jest taką powieścią w starym dobrym stylu opowieści o zwierzętach. Bohaterami są wilki z dawnych Karkonoszy, rodzina wilków, w których rewir wkroczył Czarny, inny wilk alfa. Wilki z książki mają uczucia, przeżycia i swoją rodzinę, o którą walczą. Ich walka jednak jest uczciwa. Wygrywa silniejszy. Nie tak jak u ludzi, bo jednocześnie ze światem wilków akcja dotyczy ludzi, jednej konkretnej wioski w 'rewirze' tych wilków. Dzieje się to dawno temu, chyba dwa stulecia do tyłu. Gdy Czarny zaczyna podchodzić pod osady ludzkie, ludzka nienawiść zaczyna się skupiać na wszystkich wilkach. Jedynie Walon, stary, samotny poszukiwacz drogich kamieni i 'uwalniacz' wilków z wnyków chce walczyć o ocalenie wilków. Udaje mu się przekonać do siebie trójkę młodych mieszkańców wioski, którzy kochają góry i zaczynają doceniać przyrodę, prawdziwy skarb tamtych terenów.
Akcja się zagęszcza, aż do punktu kulminacyjnego, którym jest walka wilków, ludzi itd.
Książka napisana jest przepięknym, bogatym językiem, pełnym metafor, epitetów i innych środków, podkreślających piękno przyrody.
Całym wielkim bohaterem książki, oprócz wilków, są Karkonosze. W książce mamy dwie dokładne wędrówki w te góry. Pierwszą jest poszukiwanie zaginionego chłopca, a drugą - poszukiwanie ukrytego Skarbu Gór. Są to jednocześnie wędrówki w głąb siebie, prawie jak w opowieści inicjacyjnej. Po takiej wędrówce w góry ich uczestnicy zaczynają inaczej patrzeć na świat, na życie, na rodzinę. Pewnie miłośnicy gór po to właśnie chodzą po górach?!
Jednocześnie autor opisuje punkty charakterystyczne tak, że i współczesny wędrowiec mógłby z książką w ręku przejść te miejsca i może odnaleźć skarb Walonów?
Mnie ta książka zachwyciła, oczarowała i sprawiła, że zaczęłam marzyć o wędrówce w te miejsca. 
9 gwiazdek

5 komentarzy:

  1. Muszę przeczytać, Karkonosze uwielbiam, zapowiada się interesująca lektura :)

    OdpowiedzUsuń
  2. W Karkonoszach nigdy nie byłam, książkę chciałabym przeczytać :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo Dziękuję Pani Izabelo za tak sympatyczną i niezwykle pozytywną recenzję I księgi mojej "Drogi do Domu". :) Dziękuję również za komentarze :) Pozdrawiam Was Serdecznie i chętnych zapraszam do przeczytanie II księgi. Jest to kontynuacja z tymi samymi bohaterami oraz nowymi. Zapraszam też na FB ( strona " Drogi do Domu", jak również na mój osobisty profil FB. Przemysław Żuchowski.
    https://www.facebook.com/Droga-do-Domu-Przemys%C5%82aw-%C5%BBuchowski-300550570091707/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję. Oj, to mi było miło. Będę szukać Księgi Drugiej.
      Bo to wspaniała lektura.

      Usuń

Dziękuję za komentarze. Będę usuwać komentarze rasistowskie i wulgarne.
Czytam wszystkie wasze opinie.
Proszę też anonimowych piszących o podpisanie się jakoś.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...