piątek, 30 grudnia 2016

Mój wybór najlepszej książki, która ukazała się w 2016 roku - Nino Haratischwili 'Ósme życie (dla Brilki)'

https://2.bp.blogspot.com/-UmtAXND2gW8/WEfAV9CbyZI/AAAAAAAACtg/rpwQ6Ph4sfgllU--tf1t6HOmrBl33zVGwCLcB/s640/15203184_601605103373682_4791766627266429906_n.jpg



Formalnie nie można powiedzieć, że jest nowatorska, bo nie jest. To saga rodzinna. Ciekawa jest narratorka, która ma sporą wiedzę historyczną, ale pozostawia  charakterystykę samym bohaterom.

Wielką nowością i odkrywczością tej powieści jest punkt widzenia. Historia rewolucji, wprowadzania komunizmu, wojny, represji stalinowskich i wreszcie odwilży ukazana została z punktu widzenia Gruzinów i Gruzinek bogatych, oświeconych i żyjących kulturą europejską. Potem mamy rodzinę, którą historia wikła w wydarzenia straszne i przerastające ich, która musi albo zaakceptować tę rzeczywistość albo postawić się i poddać się represjom, zostać zmiażdżonym przez reżim. W toku opowieści widać, że każdy z członków rodziny w przeciągu różnych lat inaczej reaguje na te zmiany historyczne, na to jak ich cały świat wywraca wszystko diametralnie i totalnie. Mamy więc wyparcie, mamy zaangażowanie, mamy izolowanie się, mamy zgnębienie, mamy poddanie się silniejszym i mamy zmiażdżenie życia przez reżim. Ale reżim ma tutaj zawsze konkretnych sprawców. Ci sprawcy sami są często wykonawcami woli silniejszego, ale to są konkretni ludzie, z konkretnymi wadami.
Recenzję pierwszego tomu zatytułowałam  'Historia kontra człowiek. Tom drugi nazwałam 'historia buntu'. Tak jak w części pierwszej życie konkretnych ludzi zależy od historii. Tutaj jest już więcej buntu. Według mnie, ten bunt cechuje wszystkie bohaterki. I wszystkie ponoszą klęskę. Właściwie ich życie to ciąg porażek. Byłam aż zdumiona tym, że można tak ciągle padać i żyć dalej.
Historia w tej epickiej opowieści to dzieje złamanego szczęścia, odebranych miłości, niemożności realizacji się jako matka i tak ciągle i w kółko, to historia oczami kobiet.
Podsumowując, polecam 'Ósme życie' bardzo gorąco. Powieść fascynuje, zaciekawia i mówi coś mądrego o naszej europejskiej historii.

2 komentarze:

  1. Nie znam tej książki, ale skoro tak pochlebnie ją oceniasz, to postaram się za nią rozejrzeć i przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, bo jej czytanie przypominało mi czytanie wielkich powieściopisarzy:powieść z rozmachem, niesamowite emocje bohaterów, wielka historia...
      No i w tle zbrodniczy ZSRR, a to zawsze gwarantuje dobrą książkę. Bo czy to biografia, reportaż, czy powieść, to te z ZSRR zawsze czyta się z przejęciem.
      Ale to są dwa tomy, chcę przypomnieć. Tylko że masz szczęście, że przeczytasz je 'ciurkiem', bo ja musiałam pół roku czekać....

      Usuń

Dziękuję za komentarze. Będę usuwać komentarze rasistowskie i wulgarne.
Czytam wszystkie wasze opinie.
Proszę też anonimowych piszących o podpisanie się jakoś.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...